Het is de liefde die mij hier brengt
Uitgegeven: 26-09-2006
 | Dr. J.J. Bade Uroloog Chinica Urologica, Willemstad |
Het is de liefde die mij hier brengt. De liefde die ooit begon met die gekke kriebels in de buik. Liefde die moed en kracht geeft om één keer in mijn leven dwars tegen alles in je hart te volgen. Om één keer echt te doen waar je als man van 50 van droomt maar nooit aan toegeeft. Liefde ook voor het eiland waar ik van mijn 5e tot mijn 16e woonde en later ontdekte hoe sterk je dan wortels kweekt. En vanaf de dag dat ik met mijn geliefde, nu vrouw, voet op Curaçao zette is zij als een blok gevallen voor het eiland, de mensen, het klimaat en de leefsfeer. Zo is het begonnen en in 2, 3 jaar tijd zijn langzaam de stukjes van de puzzel in elkaar gevallen. En nu staan we hier echt! De eerste week voel je heel sterk wat je allemaal achterlaat. Privé, maar ook in je werk. Nog eens fijntjes ingewreven door verrassende afscheidsevenenten. Prima maatschap, een maat waar ik mee kon ‘lezen en schrijven’, een ziekenhuis en personeel waar ik mij thuis voelde. Met hoofdletters. En heeel veeel patiënten waar je een band mee hebt gekregen. De aanstaande maat, Wissem Isa, is op vakantie dus mag ik mij helemaal concentreren op huis en verhuizing. De huurder vertrekt en wij trekken in ons eigen huis. Bij het Bevolkingsregister wachten we net als in Oss, gewoon 40 minuten. Daarna zijn ze gelukkig heel soepel want er rolt een overlijdensakte uit mijn dikke dossiermap, van een meneer X uit Oss, met dezelfde geboortedatum als mijn vrouw… De derde dag in ons huis staat Caribean Moving Services voor de deur en ons huis vol met dozen en pakketten. En nog een week later hebben we onze eerste klusjesman die onwaarschijnlijk snel een paar kasten, luiken en planken maakt. We maken een klick met hem, vertrouwen groeit en daarna ook de werkjes. Hij vernieuwt het afdak boven de veranda, wat bij de eerste bui meer op een vergiet leek dan een dak. En hij doet het in een week! Geweldig. Onze Rodney is werkelijk het toonbeeld van een ontzettend hard werkende, betrouwbare Antilliaan, die het bij voorkeur ook op zaterdag en zondag doorgaat. Of misschien moet ik zeggen de ‘anti-Antilliaan’.., want het liefst worden hier problemen terug gegeneraliseerd tot ‘De Antilliaan’, en meestal volgt er dan iets negatiefs. Of een algemene oplossing voor Curaçao, als eiland of als economie of als volk. Collega Lock gaf ook enkele oplossingen in de eerste week. We liepen hem en zijn gezin bijna letterlijk tegen het lijf. Waar anders vind je urologen dan bij het water, in dit geval bij Seaquarium. We hebben er een gezellige kop koffie en een mooie strandtip aan overgehouden Die bij inspectie klopte! Zo rollen de weken voorbij. Ik heb afgesproken pas op 1 oktober te beginnen. Eerst leek dat heel lang en heel veel (financieel) interen. Maar nu blijkt het eerste allerminst waar. De dagen zijn gewoon te kort. Ze beginnen om 06.15 uur met een duik in het zwembad, en (nog) steeds een verbaasde blik naar de hemel die al weer een fantastische dag belooft. Maar de klusjes, het aansturen van werklui, brengen en halen van school doen de dag smelten als sneeuw voor de zon. En dat gaat hier snel kan ik u vertellen, je legt een pak diep gevroren vlees in de zon en het is zo ontdooid. We voelen ons thuis en het voelt alsof we hier al jaren wonen. Zo benaderen mensen ons ook vaak. Maar ondertussen moeten we vaak de meest onbenullige details nog uitzoeken. Hoe kom ik bv in de voicemail van mijn mobiel?? Even los van de bijna wekelijkse calamiteiten zoals ‘wat doe ik, wie bel ik als mijn wasmachine niet meer voor of achteruit wil? Of als er een spontane waterbron in mijn achtertuin is ontstaan die alles blank zet? Eerst denk je nog even aan Mozes die op de rots sloeg, maar ik sloeg nergens op en de hoofdteller tikt verdacht actief door. Maar voor alles is een oplossing. Het meest wonderlijke is dat soms dingen het de ene dag niet doen, en de volgende dag opeens weer wel, zonder aanwijsbare oorzaak. Dat gold overigens niet voor de spontaan gesprongen waterleiding in de tuin…  En ondertussen groeit er ook een hechte band binnen onze ‘blended’ family. De kinderen stellen veel vragen en willen eindeloos veel verhalen horen over vroeger, etc etc. Anders dan zo’n dwingend TV programma dat per se niet gemist mag worden. De school stopt om 12.30 of 13.15, en dan is het heel heet en ons zwembad een weldaad. Wissem en ik vergaderen bij en met adviseurs van Pricewater & Cooper, waar de deur, ook op Curaçao, net zo snel zoemt en zoeft als de rekening omhoog schiet. Ja, Goodwill is ook op Curaçao een bekend begrip en wordt gepraktiseerd. We zijn er snel uit. Het gaat tenslotte om uitbreiding met veel potentie tot groei. Dankbaar gebruik ik oude maatschapscontracten om de ‘puntjes op de i te zetten’. De band die ik met Wissem heb is in de loop der jaren gegroeid, vooral ook het onderlinge vertrouwen, wat zeker hier een kostbaar goed is. Wissem Isa is uroloog op Curacao sinds 1996 en, naar eigen waarneming, een bekwaam en toegewijd uroloog. Hij werkt samen met Sixto Sillé, net als ik opgeleid in Groningen, maar niet erg communicabel. Alle mijn pogingen tot contact met Sixto de afgelopen jaren waren zonder respons. Van collega Lock hoorde ik in augustus een zelfde ervaring. Ze vormen samen een vakgroep en doen samen de diensten. En naar derden, o.a. de Medisch Directeur van het Elisabeth Ziekenhuis vertelt hij nog zeker 10 jaar te zullen werken. Een aanstaande collega uroloog, Elmer Francisca is inmiddels ook op het eiland verschenen. Behalve met ons overleggen is hij druk zijn netwerk te masseren, zonder overleg. In Nederland zou zoiets ‘slecht voor de kansen’ zijn. Hier ligt het blijkbaar, of wellicht anders. Een oud collega vind ik terug in de krant. Een serie verslagen over ‘Hofjes op Curacao’, door Ruud Janknegt. Dat kan toch niet anders dan ‘onze Ruud’ zijn! Hier wordt nog niet gewerkt met budgetten, maar gewoon declareren. Ik maak een soort tournee langs de verschillende verzekerende instanties, gewapend met een pakket documenten en curriculum vitae. Voorbereidende telefoontjes, kopieren, schrijven vullen snel een dagdeel en zo’n bezoek idem. Mijn broer zegt “je moet zeggen dat je dokter bent”, en inderdaad ‘dokter Bade’ doet wonderen.  We spreken samen met de directie van het Elisabeth ziekenhuis. Wissem staat de helft van zijn OK tijd af, dus de nieuwe uroloog claimt (voorlopig..) geen extra OK tijd. Ook hier heel belangrijk. Natuurlijk moet alles naar de Toelatingscommissie. Nu moeten al die jaren van voorbereiding, ‘in de week zetten’, laten rijpen, praten hier, praten daar, wel uitkristalliseren tot een paar echte handtekeningen! Stel je voor ,dat…. Maar dan is Curaçao ook het eiland van de avonturiers en zijn plannen en alternatieven snel gesmeed. Gelukkig het is niet nodig. Het maatschapscontract wordt getekend, de verzekeringscontracten komen binnen en de voorzitter van de Toelatings commissie van het Elisabeth Ziekenhuis heet mij vast van harte welkom over de telefoon. En noemt mij op voorhand een versterking die past bij Wissem, zoals zij hem als een kwaliteits uroloog kennen! Woorden die als een weldaad mijn oren strelen, niet alleen omdat ze positief zijn maar ook omdat het concreet en ‘to the point is’, anders dan alle diplomatieke taal van de instellingen er om heen. Ja, ik ben er klaar voor en heb véél zin om maandag 2 oktober te beginnen. Samen beginnen, want Gosien gaat direct als urologie verpleegkundige halve dagen aan de slag. Samen met Wissem als Maatschap Urologie Korsou. Voorlopig delen we de spreekkamer, maar een kleinigheid hou je altijd, zelfs op Curaçao!! Laatste berichten van auteur(s)
Laatste congresverslagen van auteur(s) |