Congresverslag Dr. E.B. Cornel, Afd Urologie, Twente loc. SMT.
Uitgegeven: 07-11-2007
 | Dr. E.B. Cornel Uroloog Ziekenhuisgroep Twente, Hengelo |
In Barcelona is wederom geschiedenis gemaakt. Barcelona was van 2 t/m 4 november 2007gastheer van het 1ste European Multidisciplinary Meeting on Urological Cancers. Meer dan 1000 urologen, internist-oncologen, pathologen, radiotherapeuten en researchers uit 56 landen waren gedurende 3 dagen samen in conclaaf om de huidige stand van zaken voor prostaatcarcinoom en niercel carcinoom te bespreken. Multidisciplinair, interactief en zonder parallelle sessies is een uitstekend format om je up to date bij te scholen. Daarnaast zijn er vele webcasts beschikbaar van deze meeting. Hulde aan de EAU, ESMO en ESTRO voor deze samenwerking.Niercelcarcinoom; een impressieChirurgieAllereerst werden de ontwikkelingen van de laatste decade besproken voor wat betreft de chirurgische benadering van het niercelcarcinoom. Chirurgie met adequate snijvlakken blijft de hoeksteen in de behandeling van het RCC. Gill van de Cleveland Clinics liet in een fraaie voordracht (ook op webcast te zien) dat de laparoscopische benadering tegenwoordig toch echt standard care hoort te zijn. De 8 jaars follow-up cijfers van open versus laparoscopisch zijn vergelijkbaar. Ondanks de shift in toename van incidentie tot 70% van tumoren kleiner dan 4 cm (35.000 nieuwe tumoren in 2007 in de USA) blijft er toch een rol voor de open chirurgie. Deze rol is er vooral voor de grotere tumoren, wanneer er een vena cava trombus is, er N+ status is, bij locaal recidief en indien chirurgie plaatsvindt in combinatie met de angiogenese remmers.De toename van T1a tumoren laat niet alleen een toename zien in partiële laparoscopische ingrepen doch wakkert ook de discussie aan of chirurgie voor deze tumoren de juiste oplossing is. Er werd uitgebreid stilgestaan bij de mogelijkheden voor een actief surveillance protocol. T1a tumoren hebben namelijk meestal een relatief benigne biologisch gedrag. Op basis van een 8 tal series gepubliceerd tussen 1996 en 2005 met een gemiddelde follow up van 21 tot 40 maanden blijken deze tumoren een langzame groei te vertonen (0.01 – 0.86 cm per jaar), laag metastase % (tussen 0-6 %) en tot 30% van de tumoren blijkt bij definitieve pathologie benigne. Gill kwam met een Seer data study (publicatie in press) die op basis van maar liefst 25.000 patiënten liet zien dat afhankelijk grootte en graad van de tumor een toename is van mate van metastasen bij diagnose. Per 1 cm doorsnede toename neemt de kans op metastasering met 3,5 % toe. Tumoren van 2,7 cm doorsnede zijn gemetastaseerd bij 1,5% wanneer er een graad I tumor is en 27% bij een graad 4 tumor. Biopsie van de tumor is dus absoluut noodzakelijk in de beslisboom voor een actief surveillance protocol. Met name patiënten met een grote co-morbiditeit zou je een actieve surveillance kunnen aanbieden. Onduidelijkheid bestaat nog steeds over welk follow up schema gevolgd zou moeten worden: tijdsframe en aanvullende diagnostiek. Consensus was er wel voor wat betreft welke patinten een actieve surveillance zou kunnen worden aangeboden; patiënt met kleine tumoren, niet fit genoeg voor grote chirurgie of gezien leeftijd . Immunotherapie en TKI therapieHier gaan de ontwikkelingen snel; immunotherapie lijkt zijn zeer beperkte rol verloren te hebben aan de TKI’s. Ondanks een relatief forse toxiciteit (rash / hand-foot syndroom en diarree in 40 tot 50%, klinische hypothyreodie in 30%), zeer hoge kosten worden de verschillende schema’s als absoluut noodzakelijke mogelijkheden verkocht; adjuvant, neoadjuvant, combinaties etc. De targeted therapie is hot; combinatie met immunotherapie en/of chirurgie en de effecten van het opeenvolgend geven van angiogenese remmers worden nog onderzocht. De response lijkt toe te nemen doch vele vragen zijn nog onbeantwoord. Vooral quality of life studies missen tot op heden nog. Nieuwsgierig naar de harde data? Bekijk de webcast van Cora Sternberg.ProstaatcarcinoomVrijwel alle sessies zijn op webcast; www.emucbarcelona2007.org beschikbaar. Derhalve enkele favorieten en een aantal persoonlijke noten.Kijk vooral naar de fraaie open RP techniek van H. Huland. De voortreffelijke presentaties van Zietland (radiation therapie en what does the future hold) op zaterdag en zondag. De wat basale research voordracht van Maitland over de rol van stem cells op zondag en de kritische noot van Hussain uit Detroit hoe om te gaan met de endpoints van klinische trials. Opvallend uit de sessies kwam naar voren de toch wel forse morbiditeit na brachytherapie van de prostaat; 40% disorgasme, 17% haemospermie en fertility (zie de publicatie van grocela et al uit de br j urol ’06) Ook de RP heeft zijn “dark secrets” climaturia (urine verlies bij een orgasme) en een penile shortening. Speciale aandacht voor de active survaillance; Klotz hield zijn bekende pleidooi: ook de PRIAS studie uit Rotterdam zal de rol van active surveillance moeten gaan definiëren. De Wit uit Rotterdam hield naar aanleiding van zijn Taxotere studie een pleidooi om nog vroeger te starten met chemotherapie van de HRPC; publicatie volgt binnenkort. In conclusieGoed concept, het is dat Barcelona zo’n fantastische stad is maar met de vele webcast kun je zo’n congres ook op je gemaakt stukje bij beetje op je bank thuis tussen de geraniums bekijken.Laatste berichten van auteur(s)
Laatste congresverslagen van auteur(s) |